ต้นไม้หน้าฝน

เพกาพรุ ชื่อสามัญ :  pheka phru ชื่อท้องถิ่น : เพกาพรุ ชื่อวิทยาศาสตร์ : Radermachera pinnata (Blanco) Seem. ชื่อวงศ์ : BIGNONIACEAE ลักษณะทางพฤกษศาสตร์  :  ไม้ต้น สูง 10 เมตร ใบประกอบชั้นเดียว มีใบย่อย 2-4 คู่ รูปใบหอก แผ่นใบด้านล่างมีต่อมสีดำกระจายเป็นแนว ช่อดอกออกตามปลายกิ่ง แยกแขนงสั้น ๆ หลอดกลีบเลี้ยงปลายตัด    ดอกรูปทรงกระบอก สีขาวอมชมพู หลอดกลีบดอกยาว โคนคอด กลีบรูปรีกว้าง เกสรเพศผู้มีต่อมขนที่จุดติด ฝักออกเป็นกระจุก รูปแถบ ตรง ห้อยลง เมล็ดรูปแถบ ยาวประมาณ 2 ซม การกระจายพันธุ์ : อินเดีย จีน พม่า ลาว คาบสมุทรมลายู และฟิลิปปินส์ ไทยพบทางภาคเหนือ และภาคใต้ ประโยชน์ : ฝักและยอดรับประทาน การขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด ที่มา : http://www.dnp.go.th/botany/detail

เพกาพรุ ชื่อ สามัญ :   pheka phru ชื่อ ท้องถิ่น : เพกา พรุ ชื่อ วิทยาศาสตร์ : Radermachera pinnata (Blanco) Seem. ชื่อ วงศ์ : BIGNONIACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์   :  ไม้ต้น สูง 10 เมตร ใบประกอบชั้นเดียว มีใบย่อย 2-4 คู่ รูปใบหอก แผ่น ใบด้านล่างมีต่อมสีดำกระจายเป็นแนว ช่อดอกออกตามปลาย กิ่ง แยก แขนงสั้น ๆ หลอดกลีบเลี้ยงปลายตัด    ดอก รูปทรงกระบอก สีขาวอมชมพู หลอดกลีบดอกยาว โคน คอด กลีบรูปรีกว้าง เกสร เพศผู้มีต่อมขนที่จุดติด ฝัก ออกเป็นกระจุก รูปแถบ ตรง ห้อยลง เมล็ด รูปแถบ ยาวประมาณ 2 ซม การ กระจายพันธุ์ : อินเดีย จีน พม่า ลาว คาบสมุทรมลายู และ ฟิลิปปินส์ ไทย พบทางภาคเหนือ และ ภาคใต้ ประโยชน์ : ฝักและยอดรับประทาน การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด    ที่มา : http://www.dnp.go.th/botany/detail.