ต้นไม้หน้าฝน

ชื่อสามัญ : - ชื่อท้องถิ่น : พุมเรียง โคมเรียง ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lepisanthes fruticosa (Roxb.) Leenh. ชื่อวงศ์ : SAPINDACEAE ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : ไม้พุ่มหรือไม้ต้น สูง ๑๕ ม. กิ่งบางครั้งมีช่องอากาศ หูใบเทียมคล้ายใบติดเป็นคู่ที่โคนก้านใบ รูปรีกว้าง ยาว ๒-๔ ซม. มีก้านสั้น ๆ ใบประ@กอบปลายคี่ เรียงสลับหรือตรงข้าม รูปขอบขนานหรือรูปใบหอก        ยาว ๙-๔๐ ซม. ใบปลายส่วนมากลดรูป ดอกช่อ ออกตามกิ่งหรือซอกใบ  กลีบเลี้ยง ๔ กลีบ รูปรีกว้าง ยาว ๒-๔ มม. ดอกสีม่วงอมแดงหรือขาว มี ๔ กลีบ รูปไข่หรือรูปไข่กลับ ยาว ๑.๕-๓ มม. ขอบมีขนครุย เกสรเพศผู้มี ๕-๘ อัน ก้านชูอับเรณูสั้นมาก ผลรูปรีหรือรูปไข่ ยาว ๑-๓ ซม. สุกสีม่วงดำ มี ๒ เมล็ด ยาว ๑-๒ ซม. มีขั้ว การกระจายพันธุ์ : พม่า ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย ในไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ และภาคใต้ ประโยชน์ :  ปลูกเป็นไม้ผล เนื้อไม้แข็งและทนทาน ยอดอ่อนกินเป็นผักสดหรือใช้ปรุงอาหาร รากบดเป็นยาพอกแก้คัน การขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้

ตะคร้อ ชื่อท้องถิ่น:- ชือวิทยาศาสตร์: Schleichera oleosa (Lour.) Oken ชื่อวงศ์:SAPINDACEAE ลักษณะเด่น : ไม้ต้น สูงประมาณ 40 เมตร ผลัด ใบ ใบประกอบ ดอกช่อ  ช่อดอกเพศเมียส่วนมากไม่แยกแขนง ช่อดอกเพศผู้ดอกออกเป็นกระจุกแยกแขนง  ดอกสี เขียวอ่อน  ประโยชน์ : ไม้ ใช้ทำฟืนและ ถ่าน ผล สุกรับประทานได้ รสเปรี้ยว ใบอ่อนรับประทานเป็นผักสด ใบแก่ใช้เลี้ยงสัตว์ เมล็ดให้น้ำมันใช้ใส่ผม ผสมสีย้อมผ้า แก้ผดผื่น คัน การ กระจายพันธุ์: ภูมิภาค อินโด จีน ไทยพบแทบ ทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ ระดับความสูงจนถึงประมาณ 900 เมตร

มะคำดีควาย ชื่อท้องถิ่น: มะซัก ชือวิทยาศาสตร์: Sapindus rarak   A.DC. ชื่อวงศ์:SAPINDACEAE ลักษณะเด่น : ไม้ต้น สูงประมาณ 30 เมตร ใบ ประกอบแบบขน ดอก สีขาว แยกเพศอยู่ร่วมต้อน ออกเป็นช่อ ผล รูปร่างค่อนข้างกลม ประโยชน์ : ผลและเมล็ด ใช้ในการซักล้างแทนสบู่ การ กระจายพันธุ์:-

แดงน้ำ ชื่อท้องถิ่น:สาย ชือวิทยาศาสตร์: Pometia pinnata J. R. Forst & G. Forst . ชื่อวงศ์:SAPINDACEAE ลักษณะเด่น : ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 50 ม. ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ดอกแยกเพศร่วมผลแบบมีเมล็ดแข็ง   ประโยชน์ : ผลรับประทานได้ น้ำคั้นจากเปลือกใช้เป็นสมุนไพรรักษาแผล แผลไฟไหม้ แก้ไข้ ที่ไม่ร้ายแรง การ กระจายพันธุ์: พบในภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย ไทยพบทุกภาค กระจายห่างๆ ในป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น และป่าดิบเขา ชอบขึ้นตามริมลำธารที่โล่งใน ระดับค วาสูงไม่เกิน 1700 เมตร