ต้นไม้หน้าฝน

สะเตียว ชื่อ สามัญ : sa tiao ชื่อ ท้องถิ่น : สะเตียว ชื่อ วิทยาศาสตร์ : Madhuca motleyana (de Vriese) J. F. Macbr . ชื่อ วงศ์ : SAPOTACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์   :  ไม้ ต้น สูง 20-35 เมตร ลำ ต้นกลม  เปลาตรง เปลือก นอกสีน้ำตาล เทา ใบรูป รี  ปลาย ใบเป็นติ่งแหลมถึงเรียว แหลม ใบ เกลี้ยง ดอก  ออกเป็นกระจุกตามง่ามใบและตาม กิ่ง ผลรูป กลมแกมรูปขอบ ขนาน ปลาย แหลม มี  1-2  เมล็ด การ กระจายพันธุ์ : พบขึ้นในป่าพรุและในป่าที่ลุ่มน้ำขังทางภาคใต้ของประเทศ ไทย ประโยชน์ : เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างภายในอาคาร บ้านเรือนและ ทำเรือ ขุด การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด    ที่มา : http://www.dnp.go.th/Pattani_botany

เทพธา โร ชื่อ สามัญ : citronella laurel , true laurel ชื่อ ท้องถิ่น : จวงหอม เทพทาโร ปูต้น ไม้การบูร จะไค้ต้น ชื่อ วิทยาศาสตร์ : Cinnamomum porrectum ( Roxb .) Kosterm . ชื่อ วงศ์ : LAURACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์ : ไม้ยืนต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ ลำต้นมีกลิ่นหอม ใบเป็นใบเดี่ยว รูปมน รูปไข่ รูปรีแกมรูปไข่ หรือบางทีรูปไข่แกมรูปขอบขนานออกเรียงสลับกัน ท้องใบเป็นคราบขาว ผิวเกลี้ยง ปลายแหลม โคนแหลมหรือกลม ดอกสีขาวหรือสีเหลืองอ่อนๆ ออกเป็นช่อ เป็นกระจุก ผลกลม เล็ก สีเขียวผลแก่มีสีม่วงดำ การ กระจายพันธุ์ :   แถบเอเชียเขตร้อน ตั้งแต่เทือกเขาตะนาวศรีในพม่า ไทย มลายู จนถึงแถบคาบสมุทรอินโดจีนและสุมาตรา ประโยชน์ : ดอก รากและเนื้อไม้มีกลิ่นหอก รากและเนื้อไม้ต้มกินน้ำ แก้วิงเวียน เหน็บชา บำรุงเลือด  เปลือก เป็นยาบำรุงธาตุอย่างดี โดยเฉพาะสำหรับหญิงสาวรุ่น ต้มกินแก้เสียดท้อง ท้องขึ้น ท้องเฟ้อ การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ดและปักชำ        ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้

ปาล์มชวา ชื่อ สามัญ : Anahaw palm, Java palm ชื่อท้องถิ่น : ยะวา ชื่อ วิทยาศาสตร์ : Livistona   rotundifolia (Lam.) Mart. ชื่อวงศ์ : ARECACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์ :  ปาล์มต้นเดี่ยวลำต้นขนาด 20 ซม. ใบเดี่ยวรูปพัด เรียงสลับ กว้างประมาณ 1.5 เมตร แผ่นใบหนาสีเขียวเข้มเป็นมัน แตกใบย่อย จักเว้าลึกน้อยกว่าครึ่งตัวใบ ก้านใบสีเขียว ขอบก้านใบมีหนามแข็งสีครีม เหลือง ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงระหว่างกาบใบ ช่อดอกยาวประมาณ 2 เมตร ผล : ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดียว ติดผลจำนวนมาก ทรงกลม ผลแก่สีส้ม การกระจายพันธุ์ : ตอนใต้ของประเทศไทย และตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย ประโยชน์ :ใช้เป็นไม้ประดับ และจัดเป็นไม้หายาก การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด    ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้

  ยางมันหมู ชื่อ สามัญ : - ชื่อท้องถิ่น : ยางมันข้น (ใต้) ยางมัน ใส ยาง วัด ละกู วิง ชื่อวิทยาศาสตร์ : Dipterocarpus kerrii King ชื่อวงศ์ : DIPTEROCARPACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์ : ต้น เป็นไม้ยืนต้น ลำต้นเปลาตรง ใบเดี่ยว เรียงสลับ ใบรูปรีหรือรูปไข่ ปลายใบเป็นติ่งแหลมสั้นถึงเรียวแหลม โคนสอบเล็กน้อย ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย  ดอกมีสีครีมครึ่งล่างมีสีชมพู ออกรวมกันเป็นช่อสั้นตามปลายกิ่งและตามง่ามใบใกล้ปลายกิ่ง ผลจะมีปีกใหญ่ 2 ปีกเป็นแถบเรียวไปยังปลายทู่ การ กระจายพันธุ์ : การกระจายพันธุ์สามารถพบได้เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประโยชน์ : ยางสามารถนำมาทำไต้ (คบเพลิง) ชันดักนก เนื้อไม้ ใช้แปรรูปในการก่อสร้างบ้านเรือนและเครื่อง     เรือน  การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด                 ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้

  เฉียงพร้า นางแอ่น ชื่อ สามัญ :  - ชื่อ ท้องถิ่น : คอแห้ง ,เขียงฟ้า ,เขียงพร้า นาง แอ ชื่อวิทยาศาสตร์ : Carallia brachiata ( Lour .) Merr . ชื่อวงศ์ : RHIZOPHORACEAE ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง แตกกิ่งก้านสาขาตรงเรือนยอดของต้น เปลือกต้นเป็นสีดำและขรุขระเล็กน้อย ใบเดี่ยว ออกใบสลับกันไปตามลำต้น มีสีเขียว มีเนื้อที่แข็ง ใบดกและหนาทึบ ดอกออกเป็นช่อ อยู่ตรงส่วนปลายของลำต้น ดอก นี้มีขนาดเล็ก และมีสีเขียวเหลืองๆ การ กระจายพันธุ์ : เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ที่ชอบความชื้นสูง มักขึ้นตามป่าดิบชื้นและที่ลุ่มชื้นแฉะ มาดากัสการ์และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประโยชน์ : เนื้อไม้เฉียงพร้านางแอ เป็นไม้ที่คงทนแข็งแรงและมีลายไม้ที่สวยงาม จึงนำมาใช้ในการก่อสร้างทั่ว ๆ ไปได้ดี หรือทำเป็นเครื่องมือทางการเกษตรก็ได้ ทำเฟอร์นิเจอร์ การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ดและตอนกิ่ง      ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้

เถาสะบ้าช้าง ชื่อ สามัญ : - ชื่อท้องถิ่น : มะ นิม หมากงิม สะบ้าหลวง มะบ้า มะบ้า หลวง ชื่อ วิทยาศาสตร์ : Entada rheedii Spreng . ชื่อ วงศ์ : FABACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์ : ไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่  ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก สองชั้น ใบย่อยรูปไข่กลับ ปลายใบ ดอกสีขาวแล้วเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ออกเป็นช่อแกน ดอกย่อยขนาดเล็ก รูปรีแคบ ถึงรูปหอก ผล เป็นฝัก รูปขอบขนานตรง หรือโค้ง เปลือกผลแข็งเป็นเนื้อไม้ แต่ละข้อมี 1 เมล็ด  ผิวมันเรียบ การ กระจายพันธุ์ : พบในเขตร้อนของทวีป แอฟริกา ทวีปเอเชียและอินโดเนเซีย ประเทศไทยพบทุกภาค ขึ้นพันไม้อื่นริมลำธารบริเวณป่าดงดิบ ประโยชน์ : ใช้ส่วนเปลือกกำจัด หมัด เหา ทำแชมพู เถาใช้ทำเชือก การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด              ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้

เต่าร้างแดง ชื่อ สามัญ : Fishtail Palm, Wart Fishtail Palm ชื่อท้องถิ่น : เต่าร้างแดง เชื่องหมู่ มะเด็งงือเด็ง ชื่อ วิทยาศาสตร์ : Caryota mitis Lour . ชื่อ วงศ์ : ARECACEAE ลักษณะ ทางพฤกษศาสตร์ : เต่าร้างเป็นไม้จำพวกปาล์ม ลำต้นตั้งตรงสูง มีกาบหุ้มลำต้น เปลือกต้นสีเขียวเทา ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ใบย่อยรูปพัดปลายใบเป็นแฉกแบบหางปลา ดอกออกเป็นช่อขนาดใหญ่ เกิดตามด้านข้างของลำต้น ดอกมีขนาดเล็กสีขาวครีม ผล กรม สีเขียวแกมเหลือง แก่จัดสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ การ กระจายพันธุ์ : เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประโยชน์ : ยอดอ่อนแกงหรือต้มเป็นอาหารราก ดับพิษที่ตับ ปอด หัวใจ แก้หัวใจพิการ แก้ตับทรุด หัว ดับพิษที่ตับ ปอด หัวใจ บำรุงตับ แก้กาฬขึ้นที่ตับ    แก้ตับทรุด แก้ช้ำใน บำรุงหัวใจ  การ ขยายพันธุ์  : ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด  และหน่อ                    ที่มา : สำนักงานหอพรรณไม้